Gespreksstarter
De belangrijkste schermafspraak van allemaal is ook de meest omstreden. Zo voer je hem in zonder nachtelijke loopgravenoorlog.
Je kind is elke ochtend nauwelijks wakker te krijgen, of je hoort het toestel om half twaalf nog trillen. Misschien heb je het al eens geprobeerd en is het stilletjes verwaterd. Dit is het gesprek waarmee je het opnieuw invoert, en dit keer voor het hele huis.
Begin hiermee
“Vanaf volgende week slapen alle telefoons in huis beneden, die van mij ook, en ik wil je uitleggen waarom ik dit zo belangrijk vind.”
Deze opening haalt in één zin de twee grootste bezwaren weg. "Alle telefoons, die van mij ook" maakt het een huisregel in plaats van een straf voor één persoon. "Vanaf volgende week" geeft je kind tijd om eraan te wennen en dingen te regelen, zodat het geen overval is. Je vraagt geen toestemming, maar je legt wel uit; dat is precies de juiste verhouding bij een afspraak die niet onderhandelbaar is.
“Ik vertrouw je gewoon niet met dat ding op je kamer.”
Nu gaat het gesprek over vertrouwen in plaats van over slaap, en dat gesprek verlies je. Je kind onthoudt alleen dat je hem verdenkt.
“Geef maar hier, hij ligt vanaf nu beneden.”
Afpakken zonder aankondiging voelt als inbeslagname. Dezelfde regel, anders gebracht, kost je maanden goodwill.
“Je hebt hem toch niet nodig als je slaapt?”
Voor een puber is de groepsapp het sociale leven. Deze zin laat merken dat je niet snapt wat je vraagt.
Twee tegenwerpingen komen gegarandeerd: "maar het is mijn wekker" en "iedereen mag dat wel". De eerste los je op met een wekker van tien euro, koop hem vóór het gesprek en leg hem op tafel. De tweede is meestal niet waar, maar daar ga je niet over in discussie; zeg gewoon dat je niet weet wat andere gezinnen doen en dat dit bij ons zo gaat. Blijft je kind boos, laat het dan even. Deze afspraak wint zichzelf binnen twee weken, omdat het slapen echt beter gaat.
Maak het praktisch en zichtbaar: "Ik zet vanavond een oplader in de gang neer, daar liggen ze allemaal, en om half tien gaan we ze samen wegleggen." Eén vaste plek, één vast tijdstip, en jij legt de jouwe er als eerste neer. Spreek af dat je er over twee weken samen op terugkijkt, en vraag dan eerlijk hoe je kind slaapt.
Je kind vraagt om een eigen telefoon en jij vindt het te vroeg. Zo zeg je nee zonder dat het gesprek eindigt in een deur die dichtslaat.
Je wilt de schermtijd terugbrengen en weet dat het gaat botsen. Zo kondig je het aan zonder dat het als straf voelt.
Je hebt iets gezien wat je zorgen baart en nu moet je erover beginnen. Zo doe je dat zonder dat het over jouw snuffelen gaat.
Deze gespreksstarters zijn praktische hulp, geen therapie en geen diagnose. Maak je je zorgen over hoe je kind zich voelt, ga dan naar de huisarts of de jeugdverpleegkundige.