Gespreksstarter
Je hebt iets gezien wat je zorgen baart en nu moet je erover beginnen. Zo doe je dat zonder dat het over jouw snuffelen gaat.
Je keek mee, of je keek expres, en je zag iets waar je van schrok: een zoekopdracht, een chat, een site. Je hebt er een nacht over liggen malen. Nu moet het gesprek gevoerd worden, en je weet dat je kind eerst boos zal zijn over het feit dat je gekeken hebt.
Begin hiermee
“Ik heb iets op je telefoon gezien, ik zeg je eerlijk dat ik gekeken heb, en ik wil er rustig met je over praten.”
Je noemt zelf als eerste dat je gekeken hebt. Daarmee haal je het wapen uit handen waarmee je kind het gesprek anders kapotmaakt, en je laat zien dat je niet stiekem doet. "Rustig" is een belofte die je vervolgens moet waarmaken: geen verhoor, geen straf op de tafel. Wat je kind hierna vertelt, hangt volledig af van of die belofte klopt.
“Wil je me uitleggen wat dit is?”
Dit is de opening van een verhoor. Je kind gaat liegen of zwijgen, want dat is het slimste antwoord op een verhoor.
“Ik ben zwaar teleurgesteld in je.”
Schaamte sluit kinderen af. Wie zich schaamt, vertelt de volgende keer helemaal niets meer.
“Wat vind je daar nou eigenlijk aan?”
Klinkt nieuwsgierig, maar wordt gehoord als spot. Je kind voelt zich raar en stopt met praten.
De eerste reactie is bijna altijd woede over de privacy, niet over de inhoud. Neem dat serieus in plaats van het weg te wuiven: "Je hebt gelijk dat dat rot voelt, en we praten daar zo over. Maar eerst dit." Zo erken je het punt zonder het gesprek te laten kapen. Zegt je kind niets, vul de stilte dan niet op met dreigementen. Zeg wat je zag, zeg dat je je zorgen maakt, en dat de deur openstaat. Loop weg. Vaak komt het antwoord later op de avond.
Sluit af met een afspraak over hoe jullie dit voortaan doen: "Ik kijk niet stiekem meer, maar dan wil ik wel dat je het mij vertelt als je iets tegenkomt waar je van schrikt. En jij mag mij altijd vragen waarom ik ergens over inzit." Spreek concreet af wanneer jullie hier nog eens op terugkomen, bijvoorbeeld over een week tijdens het naar bed brengen of in de auto.
Je kind vraagt om een eigen telefoon en jij vindt het te vroeg. Zo zeg je nee zonder dat het gesprek eindigt in een deur die dichtslaat.
Je wilt de schermtijd terugbrengen en weet dat het gaat botsen. Zo kondig je het aan zonder dat het als straf voelt.
De belangrijkste schermafspraak van allemaal is ook de meest omstreden. Zo voer je hem in zonder nachtelijke loopgravenoorlog.
Deze gespreksstarters zijn praktische hulp, geen therapie en geen diagnose. Maak je je zorgen over hoe je kind zich voelt, ga dan naar de huisarts of de jeugdverpleegkundige.