Gespreksstarter
Een onbekende heeft contact gezocht met je kind, in een game, chat of app. Zo praat je erover zonder je kind bang of schuldig te maken.
Je ziet een naam die je niet thuis kunt brengen, complimenten van een vreemde, of een gesprek dat naar een andere app verhuist. Soms vertelt je kind het zelf. Dit gesprek voer je meteen, ook als je nog niet weet of het onschuldig is, en juist zonder paniek in je stem.
Begin hiermee
“Ik zag dat iemand die we niet kennen contact met je zoekt, en ik ben blij dat ik het weet; jij hebt niets verkeerd gedaan.”
Kinderen zwijgen hierover uit angst voor straf of omdat ze denken dat ze het zelf hebben uitgelokt. Die twee angsten haal je in één zin weg. "Ik ben blij dat ik het weet" beloont het feit dat het aan het licht komt, en dat is precies wat je wilt versterken voor de volgende keer. Zonder schuldvraag durft je kind te vertellen wat er echt is gezegd, en dat heb je nodig om te beoordelen hoe ernstig het is.
“Waarom heb je dat geaccepteerd?”
De schuldvraag zorgt dat je kind gaat verzwijgen wat er verder is gebeurd, juist als het ernstiger is.
“Dat is vast een enge man.”
Angst aanjagen maakt je kind bang en stil. Je wilt het verhaal horen, niet het gesprek dichtslaan.
“Ik pak je telefoon af tot dit is uitgezocht.”
Het toestel afnemen is voor je kind de straf voor eerlijk zijn. Daarmee leer je het de volgende keer niets te zeggen.
Als er al meer is gebeurd dan jij weet, zit er vaak schaamte of een geheim tussen: "hij zei dat ik het niet mocht vertellen". Zeg daarom expliciet: "Volwassenen die je vragen iets voor je ouders geheim te houden, hebben het fout, niet jij." Blijf rustig, ook als je schrikt van wat je hoort; jouw paniek zorgt dat je kind gaat inhouden om jou te beschermen. Neem geen actie die je kind niet ziet aankomen, en vertel steeds wat je gaat doen voor je het doet.
Sluit af met een concreet plan waar je kind bij is: "We blokkeren hem nu samen, ik maak eerst schermafdrukken zodat we het bewaren, en morgen kijk ik of we het ergens moeten melden. Jij hoeft dit niet alleen op te lossen." Verwijder niets voordat je bewijs hebt bewaard. Spreek af dat je kind het meteen zegt als deze persoon onder een andere naam terugkomt, want dat gebeurt vaak.
Vraagt een volwassene om naaktbeeld, dringt iemand aan op geheimhouding, of is er sprake van afpersing, dan is dat een strafbaar feit. Bel de politie via 0900-8844 of doe aangifte via politie.nl; bij direct gevaar 112. De hulplijn van Offlimits (voorheen Helpwanted, 020-2615275, hulplijn.offlimits.nl) geeft gratis advies over grooming, sextortion en het laten verwijderen van beelden, en helpt je bij de stap naar de politie. Op veiliginternetten.nl/meldknop vind je per situatie de juiste instantie. Je kind kan zelf anoniem praten met de Kindertelefoon (0800-0432, elke dag 11.00-21.00 uur, of chatten via kindertelefoon.nl).
Je kind vraagt om een eigen telefoon en jij vindt het te vroeg. Zo zeg je nee zonder dat het gesprek eindigt in een deur die dichtslaat.
Je wilt de schermtijd terugbrengen en weet dat het gaat botsen. Zo kondig je het aan zonder dat het als straf voelt.
De belangrijkste schermafspraak van allemaal is ook de meest omstreden. Zo voer je hem in zonder nachtelijke loopgravenoorlog.
Deze gespreksstarters zijn praktische hulp, geen therapie en geen diagnose. Maak je je zorgen over hoe je kind zich voelt, ga dan naar de huisarts of de jeugdverpleegkundige.